Pages

Saturday, September 22, 2018

घन तिमिराचे कृष्ण मेघ


घन तिमिराचे कृष्ण मेघ मज
नेती आठवणींच्या तळ्याकाठी
निबिड रानी हरित पालवी
निशब्द आसवे हितगुज करती

आशा निराशेची  सर दाटली
हिरवी शेते डोलणारी
अविरत राबे ती माय माउली
ध्यास तिचा सारे पिलापायी

क्षितीजावरचे  इंद्रधनु मग
उगाच वेडी आशा लावी
कसे कुठे ते सूर गवसले
सत्य असे कि भास कवडसे

नित्य खेळ हा उषा तिमिराचा
मार्ग नसे ना दिसे कोणता
रंग छटा मग साद घालिती 
पहाट  होई नवं सृजनाची

No comments:

Post a Comment