Pages

Tuesday, December 10, 2019

प्रश्नपत्रिका

आयुष्य नावाची प्रश्नपत्रिका
आपल्या सगळ्यांनाच मिळलीये,
काही सोपे काही अगम्य, काही अवघड, काही फसवे, काही मोठे असे प्रश्न घेऊन!

प्रश्न तर सोडवायचेत सगळे, उत्तरं मात्र माहीत नाहीत,
परिणामांचे विचार मनात फेर धरून नाचतायेत,
पण आयुष्य नावाची एक सुंदर संधी आहे,
या प्रश्नांना धैर्याने सामोरे जाण्यासाठी

नियती आणि प्रारब्ध सततच घेत आहेत परीक्षा
एक प्रश्नपत्रिका सोडवेपर्यंत दुसरी हजर!
पण या प्रश्नामधले सौंदर्य पाहिले का आपण कधी? 
काही कविता आहेत, काही शब्द आहेत, काही स्पष्टीकरणे, तर काही गोष्टी आहेत..
प्रश्न आहेत, पण ते सुंदर आहेत,
काही रुसलेली नाती असतात ना तसे!

निराशेचा खेळ संपवून, 
प्रत्येक वेळी नव्या उत्साहाने, नव्या उमेदीने
भिडायचे आहे या प्रश्नांना!

नियती देईल कदाचित निराशा परत
पण आशेने उचलली धारदार तलवार पाहून
ती ही थबकेल काही क्षण
हेच काही मौल्यवान क्षण आपले 
आहेत, जिंकण्याची संधी देणारे

शस्त्रे खाली ठेवून प्रश्न सोडून देण्यापेक्षा
शस्त्रे परजून लढण्याची उमेद देणारी माणसं आहेत की आसपास उभी,
अखंड प्रेरणेचा झरा घेऊन!
कोणी नसलेंच कधी
तर आपणच बनुया हे झरे इतरांसाठी!

निवड आपल्याला करायचीये
दुःख निवडायचे की सुख,
ते आपण ठरवायचेय
नियती, परिस्थिती, आणि प्रारब्धाच्या बाहुल्या असलेली माणसे - यांना दोष देत
निरस जगायचे की,
नियतीच्या प्रत्येक प्रश्नास 
आनंदाने उत्तर द्यायचे
निखळ आनंदाचे झरे शोधायचे
किंबहुना हे झरे निर्माण करायचे
हे आपणच ठरवायचे आहे

प्रश्नपत्रिका मिळलीये, पण त्यासोबतच संधी देखील मिळलीये
आपल्या सगळ्यांनाच
पण प्रत्येकाची प्रश्नपत्रिका वेगळी आहे,
ती कशी सोडवायची हे प्रत्येकाने ठरवायचेय!
नियती लाख दुःखें देईल, पण सुखाची निवड करायची संधी देखील चोर पावलाने येईल
आपण फक्त दार उघडायचे आहे
दुर्दम्य आशेची किल्ली घेऊन
लख्ख उजेडाचे स्वागत कराचे आहे
मन निरभ्र ठेऊन! 

Saturday, November 23, 2019

अश्रुंची भाषा असते

अश्रुंची भाषा असते
मनाचे कोपरे उलडगणारी
मेघांची  माळ असते
निरभ्र आकाश भरवणारी

आयुष्य नावाची वाट असते
निरंतर चालण्यास लावणारी
वाटेत मृगजळे असतात काही
खूप खूप छळणारी

अश्रुंची भाषा असते
मनाचे कोपरे उलडगणारी
हळवी मने असतात काही
या भाषेत पारंगत  होणारी 

अबोली चे बोल

अबोली चे मुग्ध बोल
ऐकताच धुंद वारा म्हणे 
प्रीतही अबोल च ती
तुझा सुगंध मी केला दरवळ

ध्यानी मनी विठू जसे
माझे हरीजप करणे
अबोली विठू चरणी म्हणे
तुझी भक्ती मी केली धन्य सकळ


माझे विठुमय जीवन सांगे
मृदुन्ग टाळ आणि तुळशी माळ
अबोल भक्ती की ही प्रीत
रिक्त कधी न माझी ओंजळ 

Wednesday, November 7, 2018

सये तुझे येणे...

पावसाची पहिली सर तू जसा मृदगंध
सये तुझे येणे प्राजक्ताचा सुगंध
कृष्ण मेघ ते भरून येता
माझं मन जणू चिंब चिंब
तुझ्या नाजुक अबोलीचा दरवळ
क्षणांत नेतो माझे 'मी' पण
ओंजळीत मी भरतो भरभर
कितेक क्षण ते हळवे सुंदर
तुझ्या सावळ्या रंगात मी
विसरून जातो त्या कळ्या अन पाकळ्याही
तुझ्या माझ्या डोळ्यांत पाणी
पाचोळ्यावर धुंद तराणी
या झुळुकेशी गुजगोष्टी किती
सांग सये तू येशील ना?

Saturday, September 22, 2018

घन तिमिराचे कृष्ण मेघ


घन तिमिराचे कृष्ण मेघ मज
नेती आठवणींच्या तळ्याकाठी
निबिड रानी हरित पालवी
निशब्द आसवे हितगुज करती

आशा निराशेची  सर दाटली
हिरवी शेते डोलणारी
अविरत राबे ती माय माउली
ध्यास तिचा सारे पिलापायी

क्षितीजावरचे  इंद्रधनु मग
उगाच वेडी आशा लावी
कसे कुठे ते सूर गवसले
सत्य असे कि भास कवडसे

नित्य खेळ हा उषा तिमिराचा
मार्ग नसे ना दिसे कोणता
रंग छटा मग साद घालिती 
पहाट  होई नवं सृजनाची

Sunday, October 2, 2011

पुन्हा

इंद्रधनुचे रंग आज नवखे वाटले 
इतके सुरेख ते कधीच नाही दिसले 
आकाश असे निळे निळे पाहताना 
मन खुले 
एक एक थेंब हि मग बरसताना
वाटे आपलासा 
कवितेच्या वहिवरची मी पाने उलटली 
भावनांनी ओथंबलेली 
किती दिवस मन काही बोलत कसे नव्हते? 
तराणी जुनीच आळवत  होते?
त्या नव्या पाना-फुलांनी सजलेले रोपटे 
काहीच कसे डोलत नव्हते?
आज मात्र पावसाचे एक गाणेच ऐकू येत होते 
कवितेच्या वहीचे एक नवीन पान
पुन्हा भावनांनी भरत होते!


Tuesday, April 5, 2011

मोरपंखी क्षितिजावर

मोरपंखी  क्षितिजावर  आज  एक  वेगळीच  लाली
जुन्या  आठवणींची  त्यास  अबोध  खोली
मन  भटका  वाटसरू  एखादा
उन्हात  अवेळी  फिरणारा
कविता  त्याची  अगोड  शिदोरी  निकडीची
पाखराचा तो  जीवघेणा चित्कार
भेसूर  कसा  तो  वाटेना
मनाचे  नेहमीचेच हे असे  रडे
वेगळे काय त्यात?

बोच  छळणारी कुठलीतरी
संपलेल्या  वाटेवर  आशेची  कांडी पुन:  पुन्हा  फिरणारी
नभ  असे  नवीन  का  भासत  नाहीत  कधीच
कि  मीच  ते  नाविन्य  शोधू  शकत  नाही?
काय  हे,  पुन्हा  आला  तो
पाऊस  नवी  कहाणी  घेऊन
तीच  नवी आशा  आणि  नवी  तराणी घेऊन
मन  भटका  वाटसरू  गेला  गोंधळून  
पाहतो  पुन्हा  फुटतात  का  ते  पोपटी  धुमारे म्हणून